مقاله اسباب بازي و کودکان

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن مقاله اسباب بازي و کودکان :

بهترین کاری که والدین می توانند برای اطمینان حاصل کردن از سلامت اسباب بازی کودکان شان انجام دهند آن است که آنها را هنگام بازی مشاهده کنند. بازی کردن با کودک نه تنها فرصتی برای آموزش و تعلیم او پیش می آورد، بلکه موجب شادی، نشاط و لذت هر دو طرف می شود. در اینجا ذکر چند نکته لازم به نظر می رسد:

1) به کودکان بزرگ ترتان یاد بدهید که اسباب بازی هایش را از دسترس کودکان کوچک تر دور نگه دارند. بسیاری از کودکان نوپا زمانی دچار سانحه می شوند که با اسباب بازی کودکان 8-7 ساله بازی می کنند. برای مثال، قطعات ریز اسباب بازی های آنها را به دهان می گذارند، از سه چرخه آنها بالا می روند یا گوشه های تیز اسباب بازی های آنها دست و صورت شان را زخمی می کند.

2) هرچند وقت یک بار اسباب بازی های کودک را وارسی کنید تا از سالم بودن آنها اطمینان حاصل کنید. قطعات شکسته و خراب شده را فوراً درست کنید یا دور بریزید. قطعات چوبی را با سمباده صاف و نرم کنید تا تراشه های آنها دست کودک را مجروح نکند. دوچرخه، اسکیت و سایر وسایل ورزشی – بازی کودک را مرتب وارسی کنید و از محکم بودن چرخ ها و پیچ های آن اطمینان حاصل کنید.

3) اسباب بازی های کهنه و رنگ رفته را مجدداً رنگ کنید.

4) تمیز نگه داشتن اسباب بازی های پلاستیکی کودک نیز اهمیت زیادی در بهداشت و نظافت کودک دارند. هر چند وقت یک بار آنها را با مواد شست وشو و ضدعفونی کننده، تمیز و استریل کنید.

5) برخی اسباب بازی ها می توانند برای کودکان خطرآفرین باشند. مثل اسباب بازی های برقی، قیچی های نوک تیز، عروسک های شمعی (که به کبریت و فندک احتیاج دارند)، بادکنک و;.

6) اگر اسباب بازی های صدادار، صدایی بیش از اندازه بلند داشته باشند، می توانند بر میزان شنوایی کودک تاثیری منفی گذارند. صدای برخی از جغجغه ها، آلات موسیقی کودکانه، عروسک های موزیکال، اتومبیل های آژیردار چنان ناهنجار است که اگر در گوش کودک صدا کند عصب شنوایی کودک را می آزارد.

7) همچنین گروهی از بازی های کامپیوتری می توانند موجب عدم تحرک، پرخاشگری و نابهنجاری های رفتاری کودکان شوند. در این صورت خوب است والدین زمان بازی با این گونه نرم افزارهای کامپیوتری را به 2 – 1 ساعت در روز محدود کنند و اگر فرزند زیر 5 سال دارند، یک بازی دونفره انتخاب کنند و خودشان با آنها بازی کنند.

كودك و اسباب بازی:
اسباب بازی باید باعث تقویت فكر كودك شود و زمانی مفید است كه كودك با آن بازی كند نه از آن نگهداری كند.اسباب بازی كودك نباید زیاد باشد كه نداند با كدام بازی كند، در ضمن لوكس و گرا ن قیمت هم نباشد. مناسب سن و رشد جسمی و ذهنی كودك باشد.اسباب بازی به بچه ها در سنین قبل از دبستان در مطلوب كردن رفتار اجتماعی كمك می كند. مكمل شدن اسباب بازی با تلویزیون باعث می شود كه آنچه از تلویزیون دیده اند در بازی و با اسباب بازی به كار برند.
آنچه كودك از تلویزیون می آموزد بستگی به سطح رشد كودك و ماهیت برنامه هایی كه تماشا می كند، دارد. برنامه تلویزیون در همه كودكان تأثیر یكسانی ندارد.بچه ها از تلویزیون هر دو رفتار جامعه پسند و پرخاشگرانه را می آموزند و چگونگی رفتار را می آموزند.می توان خطر سرگرم شدن كودك را به وسیله رادیو، فیلم و تلویزیون پیش بینی كرد كه آنها از زمان كافی و فضای مناسب برای بازی های دلخواه، خودبه خود محروم می شوند.كودك می تواند احساسات اعتراض آمیز، خصومت و ترس را روی اسباب بازی منتقل كند، بدون این كه از اسباب بازی كیفر ببیند.

كودك می تواند اسباب بازی را دور افكند و مجدداً آن را بردارد و به این ترتیب با اعمال قدرت روی اسباب بازی احساس قدرت كند و همین احساس به كودك كمك می كند كه خود را به عنوان كوچكترین فرد در دنیای بزرگسالان شناسایی كند.
در دنیای كودكان تنوع وجود دارد و آنها اسباب بازی جدید و متنوع، طلب می كنند و به این تغییر و تنوع نیاز دارند، زیرا كه دوست دارند: گاهی خلاق و سازنده باشند و گاهی شلوغ و پرخاشگر و یا مضحك، زمانی آرامش می خواهند و زمانی ستیز با دیگران را می پسندند. گاهی از گوش كردن به یك داستان یا شعر لذت می برند و گاهی از خواندن سرود و آواز، زمانی از صدای طبل و زنگ خوششان می آید و زمانی از نقاشی و همه این موارد به وسیله اسباب بازی مورد نظر برای آنها خوشایندتر است.از میان اسباب بازی ها دو اسباب بازی توپ و كامیون از اهمیت زیادی برخوردارند و جنبه جهانی دارند.به وسیله توپ می توانند از همان اوایل كودكی به این سو و آن سو حركت كنند، بدوند و انواع بازی را داشته باشند و با كامیون هل دهند و بكشند و با این اعمال موجب تقویت عضلات و هماهنگی ماهیچه ها شوند. یك بازی مطلوب برای كودكی كه در حالت لذت بردن از بیان كلمات است، نظر افكندن بر یك كتاب، تصویر یا مجله است.
بازی با لغات و صداها برای كودك خیلی لذت بخش است، به شنیدن داستان، تعریف داستان، بازی سؤال و جواب، انتقال پیام به دیگران علاقه نشان می دهد و با استفاده از این علاقه می توان برای رفع مشكلات و آموزش دروسی مانند فارسی، اجتماعی، علوم و هدیه های آسمانی و; استفاده كرد.

مربیان می توانند قوانین و مقررات و اصول اخلاقی و رابطه صحیح با دیگران را در بازی به بچه ها آموزش دهند.با دقت در بازی، مربیان می توانند كودكان را دقیق تر شناسایی كنند و به وسیله بازی مشكلات عاطفی كودكان را تعدیل نمایند.
با استفاده از بازی می توان به بچه ها آموخت كه چگونه مشكلات خود را حل كنند و در نهایت او را برای زندگی آینده آماده كرد.با تقویت رفتار هوشمندانه و استفاده از قوه تخیل در بازی زمینه ای بهتر برای تفكر كودك فراهم می شود. دوستان در مدرسه تكیه گاه كودك هستند و به او احساس ایمنی می دهند و برای او سرمشق رفتاری هستند. بنابر این با كمك آنها می توان بعضی از مشكلات كودكان را برطرف كرد. (البته به صورت بازی) اگر قرار است پایه ای محكم برای یادگیری ریاضیات در دوران مدرسه ابتدایی در كودكان بسازیم كودك باید انواع مختلف بازی آزاد را در سنین قبل از دبستان داشته باشد.پس باید امكانات لازم برای گسترش مهارت زبانی كودك فراهم شود تا مفاهیم ضروری برای تفكر را به دست آورند. همچنین موقعیت های مناسب برای رشد بدنی آنها را نیز باید فراهم كرد و با وسایلی مانند تاب، سرسره، نرده ها و میله ها در سنین قبل از دبستان و اوایل دبستان بازی كنند تا ماهیچه های بدنی تقویت شوند.

اسباب بازی های دیجیتالی و ذهن خلاق كودكان:
دیگر، زمان بازی با اسباب بازی های تفریحی به اتمام رسیده است، اغلب خانواده ها وقتی به مغازه های فروش اسباب بازی مراجعه می كنند، سعی دارند از بین اسباب بازی های خشن و تفریحی، اسباب بازی هایی را خرید كنند كه ذهن كودكان را به خلاقیت وادار كند. بنابراین، بازی های فكری و آموزشی در میان سایر اسباب بازی ها یك سر و گردن بالاتر قرار دارند. با این حال، با ورود رایانه و بازی های رایانه ای، هم اینك كودكان و نوجوانان دوست دارند به جای بازی با وسایل تفریحی و ورزشی، به این نوع بازی های دیجیتالی بپردازند. «میشل رسینك» مدیر گروه تحقیقاتی مهد كودكهای انگلستان علل گرایش كودكان و نوجوانان به این نوع بازی ها را توضیح می دهد.

میشل می گوید ما می خواهیم كمك كنیم تا اسباب بازی های هوشمند برای بچه ها توسعه یابند. البته ما به ساخت اسباب بازی های هوشمند علاقه چندانی نداریم، بلكه می خواهیم اسباب بازی هایی بسازیم كه بچه ها را به فكر كردن وادار كند. ما متوجه شدیم یكی از بهترین روش هایی كه به یادگیری كودكان كمك می كند، این است كه برای آنها اسباب بازی و ابزار جدیدی فراهم كنیم تا آنها بتوانند فعالیت های خلاقیت آمیز انجام دهند، طراحی كنند و با لوازم و رسانه های جدید اطرافشان، چیزهای نو ایجاد و اختراع كنند.اگر ما به بچه ها نوع درستی از بازی خانه سازی بدهیم، بدین ترتیب می توانیم قدرت خلاقیت آنها را تحریك كنیم. با وسایل سنتی خانه سازی، بچه ها می توانند قلعه و خانه بسازند و به این ترتیب با ساختار ساختمان هایی كه در دنیا ساخته می شود، آشنا شوند. با تكنولوژی جدید، بچه ها می توانند چیزهایی بسازند كه زنده مجسم شوند، حركت كنند و كنش و واكنش نشان دهند. چیزهایی كه آنها می سازند، مثلاً دقیقاً مثل یك خرگوش نیست، ولی می تواند مثل یك خرگوش رفتار كند، در اطراف حركت كند و تأثیر متقابل بر محیط اطراف داشته باشد. 

آنها می توانند درك كنند چیزهایی كه در دنیا وجود دارد، واقعاً چطور كار می كنند. آنها با ساخت یك روبات كوچك، با چراغ سنسوری كه به ارتعاش درمی آید، به درك جدیدی می رسند. آنها وقتی می بینند كه یك شب پره در اطراف یك لامپ چطور پرپر می زند، متوجه این رفتار می شوند و درك می كنند چه قانونی باید حكمفرما باشد. این امر باعث می شود آنها هم دنیای تكنولوِژیكی و هم دنیای بیولوِژیكی اطرافشان را درك كنند. من فكر نمی كنم این موضوع برای كودك خیلی زود باشد. چیزهای زیادی وجود دارند كه بچه ها می توانند در هر سنی شروع به استفاده از آن بكنند. البته من نمی گویم این امر می تواند جایگزین لوازم و اسباب بازی های سنتی كه بچه ها با آن بازی كرده اند، بشوند. قصد ندارم آنها كنار گذاشته شوند. بلكه ما همیشه می توانیم جذابیت نوع لوازمی را كه بچه ها با آن بازی می كنند، بالا ببریم.

شاید فكر كینیم این تكنولوژی تا حدی پیچیده به نظر می رسد و باعث می شود تعداد زیادی از بچه ها از آن دوری كنند. هر كسی می تواند از مداد رنگی و كاغذ استفاده كند. مانعی برای استفاده از مداد رنگی و كاغذ وجود ندارد.
اشتباه است كه تكنولوژی را امری بسیار پیچیده به بچه ها نشان دهیم كه آنها نتوانند افكار و احساسات خود را بیان كنند. آنچه كه ما می خواهیم انجام دهیم، این است كه تكنولوژی را ایجاد كنیم تا بچه ها را قادر سازد افكار و احساسات خود را بیان كنند به همان راحتی كه با مداد رنگی و كاغذ این كار را انجام می دهند. خوب است اسباب بازی سنتی بچه ها، مداد رنگی و كاغذ و خانه سازی را به عنوان یك استاندارد در نظر بگیریم، لازم است ما وسایل جدید تكنولوژیكی را به راحتی آن تكنولوژیها بسازیم.

باید به خاطر داشته باشیم كه مداد رنگی زمانی یك تكنولوژی محسوب می شد. صدها سال پیش بچه ها مداد رنگی نداشتند، بنابراین اختراع آن یك پدیده پیشرفته تكنولوژی به نظر می رسید، اما امروزه به عنوان بخشی طبیعی از دوران كودكی به نظر می رسد. امروزه نیز تكنولوژی جدید دیجیتالی، ممكن است جدید و پیشرفته به نظر برسد، اما در آینده، اگر ما به درستی آنها را توسعه دهیم، آنها هم مثل مداد رنگی و كاغذ بسیار عادی به نظر خواهند رسید.
من به طور كلی خیلی تحت تأثیر بازی های دیجیتالی كه امروزه در بازار وجود دارد، نیستم. بسیاری از آنها تكنولوژی را در راههای سطحی به كار برده اند. مثل این كه تعدادی چراغ چشمك زن یا صدای بیپ بیپ اضافه كنند. اینها ممكن است اسباب بازی ها را مهیج نشان دهند، اما نمی توانند مدت زمان زیادی ارزشمند باشند. این گونه تكنولوژی ها كه در ساخت اسباب بازی ها به كار می روند، آنها را زنده و هوشمند نشان می دهند اما فرصت جدید خلاقیت برای بچه ها ایجاد نمی كنند. لازم است ما واقعاً بر این نكته تأكید كنیم كه چگونه می توانیم با استفاده از تكنولوژی، از اختراعات خلاقیت آمیز توسط بچه ها حمایت كنیم. امروزه اكثر بازی های الكترونیكی جدید به این نكته توجه ندارند، اما فكر می كنم در آینده امكانات بسیاری ایجاد شود.

ممكن است این سوال مطرح شود كه اسباب بازی های ایده آلی كه با استفاده از تكنولوژی دیجیتالی باعث تقویت خلاقیت می شود، یا نه؟ چندین سال است كه ما با شركت اسباب بازی سازی «لگو» همكاری كرده ایم تا آجرهای خانه سازی تولید كنیم. شما می توانید از آجرهای لگو سنتی استفاده كنید و آنها را به هم بچسبانید تا یك ساختمان بسازید. این آجرها را می توانید كنار هم بگذارید تا چیزهایی بسازید كه در دنیا وجود دارند و می توانند زنده مجسم شوند و به اشیا دیگر كنش و واكنش نشان دهند. ما مشاهده كرده ایم از این آجرهای خانه سازی جدید در راههای وسیعی استفاده می شود و این یكی از عناصر كلیدی یك اسباب بازی خوب است. از این آجرها فقط برای خانه سازی استفاده نمی شود، بلكه به شیوه های متفاوتی از آنها استفاده می شود. بچه ها می توانند از این آجرها برای ساخت هر چیزی از یك كارخانه شكلات سازی اتوماتیك گرفته تا موجوداتی كه با هم اثر متقابل دارند، استفاده كنند یا اینكه یك پارك تفریحی بسازند.

بازیهای كامپیوتری كودكان را می توان كنترل كرد:
بسیاری از متخصصین معتقدند كه بهتر است كودكان زیر 3 سال اصلا با كامپیوتر و بازیهای ویدیویی آشنا نشوند و تا آنجا كه ممكن است با اسباب بازی های قابل لمس و واقعی مثل لگو و خانه سازی و ; سرگرم شوند بعبارت دیگر اسباب بازیهای انتزاعی برای این سن مناسب نیست . اما اگر كودك زیر 5 سال شما قبلا دسترسی به این بازیها پیدا كرده است و این امر بعنوان عادتی برای او در امده است ، باید هم اكنون به فكر شروع قانون و تعیین حدود برای بكارگیری این بازی ها باشید . ابتداد باید فهمید كه چقدر او بازی كامپیوتری انجام می دهد و در بقیه زمان آزادش چه كارهایی می كند . اغلب متخصصان رشد كودك پیشنهاد می كنند كه مجموع زمان استفاده از صفحه نمایشگر _ كه شامل صفحه تلویزیون ، تماشای فیلم ویدیو و كارتون ، جستجو در اینترنت ( برای كودكان بزرگتر ) و بازیهای ویدیوئی می شود _ باید بین یك ساعت تا حداكثر دو ساعت در روز تعیین شود . اگر كودك شما 45 دقیقه در روز ، بازی كامپیوتری دارد و بعد یك برنامه تلویزیونی می بیند و مدتی را هم مشغول فعالیت فیزیكی و جست و خیز است ، عملا جای نگرانی نیست .

ولی اگر ساعت ها جلوی كامپیوتر باشد و به دسته بازی بچسبد ، یعنی بیش از حد مشغول بازی كامپیوتری است .این چند پیشنهاد را برای به كنترل درآوردن مدت بازی كامپیوتری او طرح می كنیم .قبل از ارائه بازی كامپیوتری یك محدودیت زمانی مشخص را به كودك اطلاع دهید . برای كودكان در این محدوده سنی می توانید از ساعتهای زمان دار كه معمولا در آشپزخانه ها بكار می رود ، استفاده كنید . مثلا به او بگویید تا این ساعت زنگ بزند می توانی بازی كنی و عدد آن را برای مثال روی 30 دقیقه قرار دهید . وقت بازی كه به سر آمد اگر كودك به قانون اهمیت داد او را تشویق كنید و برای تمام كردن بموقع بازی پاداش دهید .ولی اگر زمان را ندیده گرفت یا برای زمان بیشتری وارد چانه زنی شد ، به آرامی قوانین بازی را به او توضیح دهید . اگر مخالفت ادامه داشت می توانید بازی با كامپیوتر را به عنوام نتیجه قانون شكنی ، برای مدت محددی متوقف كنید ، مثلا زمان بازی فردای كودك را بگیرید . برای این اعتراض كودك كه ” الان من وسط بازی ام . اینجا جای خیلی حساس بازی است و .. ” راه حلی بیندیشید . اغلب بازی های كامپیوتری ، قابلیت ذخیره سازی بازی را دارند .

بنابراین ، بدون خراب شدن بازی، كودك قادر است وسط بازی هم، همه چیز را دست نخورده برای نوبت بعدی ذخیره كند . شاید لازم باشد كه این ذخیره سازی را به او یاد بدهید . چند سرگرمی دیگر برای وقتی كه “زمان بازی تمام شده است ” برای كودك در نظر بگیرید . مثل كمك در آشپزی به مامان یا كتاب خواندن با بابا یا مامان ، نقاشی كشیدن و ;این كار به انحراف توجه او از بازی كمك می كند و راحت تر دست از كامپیوتر می كشد. به او بگویید قبل از بازی كامپیوتری باید همه كارهایش مثل جمع كردن اتاق و اسباب بازیهایش را انجام داده باشد . یا مثلا قبل از برنامه تلویزیون مورد علاقه باید این كارها انجام شده باشد . از قرار دادن كامپیوتر در اتاق كودك و هرجائی كه او بتواند دور از چشم شما به بازی مشغول شود ، خودداری كنید . بطور كلی بهتر است كه كامپیوتر در محلی كه جنبه عمومی تر دارد مثل اتاق نشمین قرار داده شود و جلوی آن نیز امكان نشستن برای دو تا سه نفر فراهم آید تا هم كاربرد این وسیله زیر نظر باشد و هم بعنوان یك وسیله، به اجتماعی شدن كودك كمك كند .

عده ای معتقدند كه كامپیوتر باعث ایزوله شدن كاربر و ایجاد بیماریهایی مثل چاقی و تغییر یافت اسكلت بدن ( قوز، انحراف مهره های ستون فقرات و ; ) می شود و البته جنبه های مثبت به كارگیری كامپیوتر در آموزش كودكان نیز غیرقابل انكار است : مواردی مثل دیكته، ریاضی و درك متون و خیلی از مهارتهای دیگر . همچنین تقویت مهارت حركتی ظریف كودكان و سرعت عمل آنها با این بازیها عملی است . اما چراغ خطر مهم این است كه كامپیوتر جای روابط اجتماعی كودك را بگیرید و كودك به جای پیدا كردن دوست با این وسیله ارتباط برقرار كند .

لینک کمکی